گفتم به كجا؟گفت صدايم كردند      گل بودمو از شاخه جدايم كردند

گفتم فرشتگان چه كردند با تو؟     گفت روزی خور سفره خدايم كردند

با عرض سلام خدمت تمامی دوستانم كه هميشه بهم لطف داشتن و با عرض معذرت از تمامي عزيزانی كه از آپ نكردن وبلاگم شاكی بودن،اصلا دوست نداشتم بعد از مدتها آپديت وبلاگم رو با چنين مطلبی آغاز كنم اما متاسفانه......

 بازم گلچين روزگار يكی از گلهای  زيبای گلستان زندگی را بيرحمانه چيد و خانواده ای را داغدار كرد و من نيز يك‍ی از بازديد كننده های هميشگی وبلاگم و مهمتر از اين يكی از همبازی های دوران بچگی ام كه از 5،4 سالگی با هم بزرگ شده بوديم رو  در حادثه  اي جانگداز از دست دادم،اون موقع ها اگه يه روز تو خواب ميديدم كه همچين بلايی سر احسان اومده باورم نميشد ولی روزگار و سرنوشته ديگه...... واسه هر كسی يه جور بازی ميكنه،خيلي دوست داشتم الان من جای احسان بودم درسته كه با رفتنش داغ بر دلمون گذاشت ولی از همه چی راحت شد،جايی رفته كه ديگه دلش نميشكنه ديگه كسی بخاطر چندر غاز سر كسی كلاه نميزاره ديگه كسی به عشقش خيانت نميكنه كسی عشقشو تنها نميذاره ديگه نيرنگ و ريا و دروغ معنی نداره و ..... موندم كه خاك چطور چنين آدمی رو كه تنها 20 سالش بود تو دلش جا داد؟؟!!!!!! دستام ديگه يارای نوشتن ندارن دلم ديگه طاقت به ياد آوردن مرگ اونو نداره.باورم نميشه كه ديگه هيچ وقت نميتونه به وبلاگم نظر بده ولی افسوس كه حقيقت مثل هميشه تلخه.از تمامی دوستانی كه اين مطلب رو ميخونن خواهش ميكنم به خاطر شادی روحش فاتحه ای رو نثارش كنن از خدای بزرگ براش طلب مغفرت و برای خانواده محترم عليلو طلب صبر و بردباری دارم اميدوارم كه خداوند از گناهاش بگذره و مكانش جنت باشه.

آرام و آسوده بخواب همبازی ام،اين دنيا چيزی نداشت كه بخوايی زنده بمونی.......

SENI HIC UNUTMUYAJAGIZ