تو مسلخ نگاه تو

شب به سفيدي مي زنه

شمع پروانه ميشه

پروانه آتيش مي زنه

تو مسلخ نگاه تو

سكوت غوغا مي كنه

خورشيد آسمون عشق

اومده بلوا ميكنه

تو مسلخ نگاه تو

ستاره ها جون ميگيرن

جنون و عقل عاشقا

از اون نگات خون مي گيرن

تو مسلخ نگاه تو

عاقلا ديوونه ميشن

واسه يه روز از گريه هام

درياها پيمونه ميشن

واي اگه فاصلمون بسه به وسعت زمان

صداي خنده دلم همش بشه آه و فغان

ميخوام بدوني كه فقط نگاه تو جون منه

اگه ببندي چشماتو زندگي مديون منه

تقدیم به بهترینم

گفته بودی که چرا محو تماشای منی

آنچنان مات که یک دم مژه بر هم نرنی

مژه بر هم نرنم تا که زدستم نرود

ناز چشم تو به قدر مژه برهم زدنی

مدت هاست که سوالی در گوشه ذهنم جا خوش کرده و امروز می خواهم آن سوال را از تو بپرسم.

می دانی عشق يعنی چه؟و اصلا می دانی کلمه عشق از کجا آمده؟ عشق از کلمه عشقه گرفته شده وعشقه گياهی است در هند که اگر بر هر گياهی حتی بر درختی تنومند بپيچد،آن را از پای در خواهد آورد.

و امروز من آن درختی هستم که عشق تو پيچک وار گردش پيچيده و در تمام وجود او ريشه دوانده و يقين دارم که روزی او را از پای در خواهد آورد.
و امروز وصيت می کنم که بعد از مرگم چشمانم را باز بگذارند و مرا در کفن سياهی بپيچند.و تو امابعد از مرگم به ديدارم بيا تا با ديدن چشمان بازم دريابی که چشم انتظار تو از دنيا رفته ام ،و با ديدن رنگ سياه کفنم بدانی که هر چه سياهی و تباهی بوده کشيده ام.و بعد از مرگم سينه ام را بشکاف وقلبم را بيرون بياور تا آن خانه را که از عشق برايت بنا کرده بودم و گرداگردش حصاری از محبت کشيده بودم، ببينی و اگر آن حصار را شکسته يافتی تعجب نکن و بدان که تو به دست خود آن را شکستی.و قلبم را با دستانت لمس کن تا بدانی که حتی بعد از مرگم نيز از شوق نوازش دستانت می تپد.و اگر قلبم را گرم يافتی بدان که از عشق تو گرما می گيرد.و دستم را در ميان دستانت بگير تا سردی آن را خوب حس کنی.و مپندار که بعد از مرگم ريشه های عشق تو در وجودم خواهد خشکيد.و پس از آنکه مرا در دل خروارها خاک سياه مدفون ساختی،بر سنگ مزارم بنويس:
زير اين سنگ کبود
در دل خاک سياه
می درخشد دو نگاه

که به ناکامی از اين محنت گاه
کرده افسانه هستی کوتاه

تقدیم به تنها مونس شبهای سردم

رقص عشق يك پرنده را بر فراز يك درخت تا كنون تماشا كرده اي ؟ گنجشك كوچك مهربان ! آخ كه اين روزها دلم به اندازه دل يك گنجشك هم جا ندارد . استوار ... نرم ... سخت ... قوي ... سبك .... ظريف .... خشن ... مغررو .... افتاده ..... شاد .... غمگين ... اسير ... آزاد و رها ! درخت من چه زيبا و استوار است .. تا به حال فكر مي كردم و به خود ، با استواري خود ميباليدم ! درخت من ترا كه ديدم استواري را تازه فهميدم ! دوست دارم عشق بازي يك پرنده را با آغوش سبك و رهاي درخت ! عشق بازي .. پرواز ... رهايي ... رويا نيست اين  عين پرواز را تو به من آموختي .... يادت هست آن روزي كه كبوتر شده بوديم ؟ و من اشك ريختم ؟ چه پرواز آرام طولاني و شادي بخشي بود ! چشم من را چراغ دل تو روشن كرد و شادي را تو برايم به ارمغان آوردي مي ستايمت ! .... پرواز را به من آموختي ... مي ستايمت ! كبوترم خواندي و به كويرم رهنمون شدي تا به تو رسيدم ! .. مي ستايمت ! عشق را با عقل درآميخته نشانم دادي ذوب شدن در كوره ذهن يعني چه ؟! ... مي ستايمت ! ماني ماندگارترين حقايق عصر بي باوري باورت كرده ام به جنون قسم ! مي ستايمت !

تقدیم به او که میداند دوستش دارم!

کاش برای دوست داشتن هم حدو مرزی وجود داشت

یعنی کسی تو این دنیا پیدا میشه که اندازه من تو رو دوست داشته باشه؛ اوقتی زنگ تلفن صدا میخوره دستام شروع به لرزیدن می کنه

وقتی صداتو می شنوم قلبم شروع به تپیدن می کنه

هر وقت می بینمت دلم هری میریزه 

وقتی تو چشمات نگاه می کنم تو محبتشون غرق میشم.

چه احساس قشنگیه که یکی رو اینقدر دوست داشته باشی

خدا تموم خوبیها ومحبتهای دنیا رو تو وجودت گذاشته

یعنی من لیاقت این همه خوشبختی و دارم؟

ای همزاد؛

ای همرنگ ؛

ای منو همیشه با من،

ای عطر عاطفه؛

بذار از تو بنویسم

بذار دل تنگیهامو فریاد کنم

تو که از خورشید برام گرمتر و از اسمون ابی تری؛

نگاهت امن ترین و پر ارامشترین نگاه دنیا

به زیبایی بهشت دوستت دارم

و به بزرگی اسمونها ؛

و حتی از خدا هم بیشتر دوست دارم

ای نشاط؛

ای واژه صفا وصمیمیت؛ا

ای معنی کرامت؛

ای همه ایثار؛

ای معنی کرامت

سوگند تو بدون تو نمی تونه حتی نفس بکشه

بی تو دلم زندانی تاریکه

من بی تو یک بوسه فراموش شده ام

یک پرنده بی پر

یک ماهی بی آب

یک رویای ناتموم

یک بهار غریب

یک رود که هیچ وقت نمی تونه به دریا برسه

یک مرده متحرک

همیشه تو گلزار زندگیم بخند

ای با شکوه ترین و زیبا ترین هدیه خدا؛

دارم از تو مینویسم.............

همسايه ام شد خواستم بال و پرم باشد

                       آن چشمها ايمان چشم کافرم باشد

عاشق شدم اين چندمين بارم نبود اما

                     می خواستم اين بار بار آخرم باشد

می خواست از او بگذرم اما به او گفتم

                    يک روز اگر شد از نگاهش بگذرم... باشد

می خواست از من پس بگيرد نامه هايش را

                  اصرار کردم لااقل انگشترم باشد!!!

می گفت شعری هم نگو ديگر نمی خواهم

                  حرفی حديثی بعد از اين پشت سرم باشد

يک روز آمد چشمهايم را به من پس داد

               تا آتشی روی تن خاکسترم باشد

« معمّا »

وقتی که دست عزیزت یه نوازشگرخوبه                     

    وقتی که طلوع چشمات دشمن هرچی غروبه

وقتی سایهء اسمت روی لبهام خونه داره                  

 وقتی که زخم نفسهام بی تو مرهمی نداره

توبگوغیرتوکسی هست منو تنها نذاره؟                   

 کسی هست که اگه رفتی واسه من بشه ستاره؟

راستی کی توبرمی گردی تاکه بغض من بمیره؟           

 کی میایی که مرغ شادی تو نگاهم پر بگیره

یه تبسم ازنگاهت واسه من تموم دنیاست                 

وقتی چشماتو می بندی زندگی واسم معماست

بیا که هُرم نفسهات برای من نفس بیاره                   

 بیا که گریهء تلخم بشه لبخندی دوباره  

بیا تا اومدنت رو پر کنم از هجرت غم                         

 بیا تا دیگه نباشه اشکی رو گونهء شبنم

شعر تازه ای نمونده که برات هدیه بیارم                    

  آخه تا اومدن تو می تونم فقط ببارم 

من تو را سخاوتمندانه به کسی هدیه می دهم که از من عاشقتر باشد و از من برای تو مهربانتر.

من تو را به کسی هدیه می دهم که صدای تو را از هزار فرسخ راه دور در خشم ، در مهربانی ،

در دلتنگی در هزار همهمه دنیا ، یکه و تنها بشناسد. من تو را سخاوتمندانه به کسی هدیه

می دهم که راز آفتابگردان و تمام سخاوتهای عاشقانه این دل معصوم را بداند. و ترنم

دلپذیرهرآهنگ ، هر نجوای کوچک برایش یک خاطره مشترک باشد. او باید از رنگین کمان

چشمان تو تشخیص بدهد که امروز هوای دلت آفتابی است یا آن دلی که من برایش می میرم سرد

و بارانی است. ای بهانه زنده بودنم تو را سخاوتمندانه به کسی هدیه می دهم که قلبش بعد ار

هزار بار دیدن تو باز هم به دیوانگی و بی پروایی اولین نگاه من بتپد همان طور عاشق ، همان

طور مبهوت. با آن وقار بی مثال آیا کسی پیدا خواهد شد؟ از من عاشق تر و از من برای تو

مهربان تر! تو را سخاوتمندانه با دنیایی حسرت خواهم بخشید. و او را که از من عاشق تر است

هزار بار خواهم بوسید...

از طرف یه ناشناس ناشناسی که در قلبم جاودان است

ميشه از چشم تو پرسيد، راه کهکشون ِ نورُ

ميشه با دشت تو فهميد، معنی پل عبورُ

اگه دوری، اگه نيستی، نفس فرياد من باش

تا ابد، تا تهِ دنيا، تا هميشه ياد من باش

همترانه! ياد من باش                   

 بی بهانه ياد من باش

وقت بيداريِ مهتاب،

عاشقانه یاد من باش

اينكه تمام عشقت رو به كسي بدي تضميني بر اين نيست كه اون هم همين كار رو بكنه پس انتظار عشق متقابل نداشته باش فقط منتظر باش كه عشقت آروم تو قلبش رشد كنه و اگر اينطور نشد خوشحال باش كه توي دل تو رشد كرده ؟دقايقي تو زندگي هستن كه دلت براي كسي انقدر تنگ مي شه كه مي خواي اونو از تو روياهات بيرون بكشي و در دنياي واقعي بغلش كني ؟عشق با يك لبخند شروع مي شه با يك بوسه رشد مي كنه و با اشك تموم ميشه!!!!

از طرف کسی که برای همیشه سرسپرده و دلسپرده اش خواهم ماند

اینو بدون که هیچ کس ارزش اشکای تو رو نداره اون کسی هم که ارزششو داره طاقت دیدن اشکاتو نداره

از طرف تک ستاره ی  آسمون قلبم 

دلم می خواد داد بکشم

توی آسمون قلبم غیر تو پرنده ای نیست          

                          روی خاموشی لبهام جز تو اسم دیگه ای نیست

توی قلب من عزیزم هیچ کسی جایی نداره

                        دل عاشقم به جز تو هیچ کسی رو دوست نداره